55-letni Pacjent z rodzinną kardiomiopatia przerostową (chorowała także matka) zgłosił się na kontrolę w poradni kardiologicznej Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Poznaniu w celu kwalifikacji do leczenia w programie lekowym B.162.
Chorobę rozpoznano w 27. roku życia, przez wiele lat pacjent był skąpoobjawowy i pozostawał w klasie czynnościowej NYHA I . Dopiero w 2019 r. bezpośrednio po dużym wysiłku (chory przepychał samochód) doszło do nagłego zatrzymania krążenia w mechanizmie migotania komór. Skutecznie zresuscytowanemu pacjentowi wszczepiono dwujamowy kardiowerter-defibrylator w profilaktyce wtórnej i włączono leczenie metoprololem o przedłużonym czasie uwalniania w dawce 100mg. W następnych latach pojawiły się kolejne objawy choroby.
Lek. med. Iga Tomaszewska-Krajniak,
dr hab. med. Zofia Oko-Sarnowska
Klinika Kardiologii Uniwersytetu Medycznego im.Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Poznaniu
